Avrupa’da futbol sezonu açılmadan önce yine transfer sezonunda fırtınalar koptu. Real Madrid yine yaptı yapacağını ve paranın satın alabileceği en iyi oyuncuları takıma kattı. Florentino Pérez’in başkanlığında 2000 sezonundan itibaren Real Madrid sürekli Dream Team kurma hayalinin peşinde oldu. 2005-2006 sezonunda dönemin en iyi oyuncuları Beckham, Zidane, Ronaldo, Roberto Carlos, Raul’u aynı anda oynatan Real Madrid, ne yaptıysa o dönemde başarı anlamında çok bir şey elde edemedi. Pérez başkanlığındaki 6 yılda sadece bir, sonraki dönemde de yine bir şampiyonlukla yetindiler. Şampiyonlar Ligi’nde ise Real Madrid çoğu zaman yarı finalden öteye gidemedi. Pérez yaklaşık 4 sezonluk bir aradan sonra kulübün başına tekrar geçtiğinde yine eski alışkanlığına döndü. Dream Team’i kurmak, Real Madrid’i yıldızlar topluğuna çevirmek. Bütün küçük çocuların hayalidir en iyi oyuncuları aynı anda sahada oynatmak. Bir iş adamının veya kulüp başkanın değil. Çünkü futbol bir takım oyundur ve yıldız sayısı arttıkça başarı ters orantılı olarak düşebilir. Çünkü o kadar çok ego aynı anda haraket edemez. Alınan oyuncunun takım için yararı ve takım dinamiğine katkısı yıldızının parlaklığından önemli olmalı. Ancak Real Madrid ve onun İngiltere’deki kopyası Manchester City bunu pek önemsemiyor.
Real Madrid’in Pérez yönetimindeki son Dream Team’i kariyerlerinin sonuna yaklaşmış süper nova yıldızlardan oluştuğundan Real Madrid bu sefer genç yıldızlara yöneldi. Şu anda uluslararası futbol camiasının bilinen en iyi forvetleri Kaka ve Christiano Ronaldo’yu astronomik rakamlarla transfer etti. Real Madrid, Christiano Ronaldo’nun transferi için bugüne kadar futbol tarihinde verilen en yüksek transfer ücretini ödedi. Christiano Ronaldo için 80 milyon pound ödeyen Real Madrid, Kaka için 56 milyon pound ödedi. Sadece bu 2 oyuncu için harcanan para 136 milyon pound.
Harcanan paraların miktarlarına ve elde edilen gelirlere bakıldığı zaman pek çok ekonomi ve pazarlama uzmanına göre Real Madrid’in gelir modeli, anlaşılması zor bir sistem. Uzmanların birleştiği bir nokta var. Real Madrid ‘in bu savurganlığı futbol piyasasının arz talep dengelerini bozuyor. Dengelerin bozulmasıyla futbolcunun değeri (aslında sunacağı hizmet) nasıl fiyatlandırılır tartışması ortaya çıkıyor. Oyunculara birbirleriyle yapılan kıyaslamalarla mı değer biçiliyor yani Ronaldo 80 ise Tevez ¼ Ronaldo’dur o kadar verelim mi? Yoksa bir kutuplaşma mı var, yani en iyi (Top 10) oyuncuların belli değerleri, orta ve kötü oyuncuların başka değerleri mi var? Oyuncuların para değerleri artarken diğer bir taraftan kulüplerin borçları da artmaya devam ediyor. Real Madrid’in borçları 563 milyon Euro’ya yükselirken La Liga’daki pek çok kulübün borç miktarları kaldırabileceklerinden fazla olmaya başladı. Borç Real Madrid için kontrol edilebilir bir boyutta ancak diğer kulüpler için iflasa götürecek kadar derinleşen bir sorun. İşte bu yüzden de Real Madrid’in astronomik transfer ücretleri zaten borç batağındaki diğer kulüpler için yıldız oyuncu transferini daha da zorlaştırıyor. Piyasada Real Madrid ve Manchester City gibi fiyatları sürekli yukarı çeken iki takım oldukça diğer takımlar da yükselen fiyatları takip etme durumunda kalıyorlar. Yapılan bu fütursuz harcamaların sonucunda da bazı kulüpler batma tehlikesi ile karşı karşıya kalabilir. Manchester United’ın efsane teknik direktörü Sir Alex Ferguson da kulüplerin bu aşırı harcamalarının dünyanın büyük şirketlerinin yaşadığı finansal krize benzetiyor. Kulüplerin de büyük firmaların ve Amerikan finans sektörünün düştüğü hatalara düşüp yakın bir gelecekte bu sefer kendi krizleri ile karşılacabilecekleri konusunda kulüpleri uyarıyor.
Real’in bu politikası sadece piyasadaki dengeleri bozmakla kalmıyor aynı zamanda oyunun da dengesini bozuyor. Dünyanın en iyi oyuncularının tek bir takımda veya tek bir ligde oynaması hem oyunun heyecanını kaçırıyor hem de güç dengelerini bozuyor. İspanya liginde şampiyonluk ve ikincilik neredeyse 10 yıldır iki takım arasında paylaşılıyor. Zaten La Liga’nın içinde böyle bir dengesizlik varken Premier Lig’de ve Serie A’da oynayan oyuncuların da oraya çekilmesi terazinin İspanya tarafının tüm liglerin toplamı alındığında bile ağır basmasına sebep oluyor.
Güç dengesinin bozulmasıyla daha önceden tahmin edilebilir sonuçlar taraftarlar cephesinde ise hoş karşılanmıyor. Parayı verenin düdüğü çaldığı bir oyun düzeninde rekabetin azaldığı bir ortamda taraftarlık duyguları nasıl tatmin edilebilir ki? Belki yine geçmişteki gibi Real Madrid’in yıldız formulü tutmayacak ama yine de oynadığı tüm platformları domine etme ihtimalleri yüksek. Bu da futbol sevgisini büyük ölçüde azaltacaktır. Ayrıca gittikçe bir takımla özdeşleşmiş kahraman oyuncuların yok olması oyuncu taraftarlığını da azaltıyor. Liverpool-Steven Gerrard, Milan-Gattuso gibi ayrılmaz birlikteliklerin hepsinin üzerinde artık hep Real Madrid gölgesi olacak gibi görünüyor. Sonuç olarak Real Madrid futbolu öldürmese de çok yaraladı bu yaz!
Aralık 3rd, 2009 at 7:29 am
Evet ! Gerçekten Real Madrid’in bu transfer politikası, futbolun belirsizlik ilkesini bozuyor ve taraftarın duyduğu hazzı baltalıyor.Bu demek değil ki üst sınırlarınız olmasın fakat takımda ki yıldız sayısının çok olması takım olma ile ters orantılıdır.Real Madrid’in bu politikası yüzünden takımın namı kendisini aşıyor ve beklentilere cevap veremeyince insanların kafasında amatörvari bir politika etkisi yapıyor.